مقامات ظاهرى و معنوى محمّد و آل محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - گرامى داشتن پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : « أَكْرَمَ مُحَمَّداً - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - » به برجستگى ظاهرى آن بزرگوار بر تمام انبيا - عليهم‌السّلام - و برگزيدن حضرت رسول - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : « إِنْتَجَبَ مُحَمَّداً » به برگزيدگى معنوى و دارا بودن مقام محمود و احَديّت آن حضرت است . و برگزيدن على - عليه‌السّلام - : « إِنْتَجَبَ عَلِيّاً » نيز به برگزيدگى آن حضرت به اذن اللَّه ، در ميان تمامى اوصيا و انبياى گذشته - عليهم‌السّلام - از نظر وراثت و دارا شدن مقامات معنوى رسول‌اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - اشاره دارد و مخصوص گردانيدن امام حسن و امام حسين - عليهماالسّلام - « وَ خَصَّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ » ، در واقع همان برگزيدگى آن دو بزرگوار در ميان اوصياى رسول - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - است ؛ زيرا آن دو بزرگوار هر دو فرزند امام على - عليه‌السّلام - و يكى بعد از ديگرى حايز مقام امامت و وصايت مىباشند ، حديثِ « الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ سَيِّدا شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ . » « 1 » ؛ ( امام حسن و امام حسين - عليهماالسّلام - سرور جوانان اهل بهشت هستند . ) نيز به اين اختصاص اشاره دارد ؛ زيرا اختصاص سرورى به اين دو بزرگوار - با وجود آن كه رسول‌اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - و ساير ائمّه - عليه‌السّلام - همگى در بهشت جوان مىباشند - بيانگر خصوصيّت امام حسن و امام حسين - عليهماالسّلام - است . جمله‌ى « فَطَمَ بِفاطِمَةَ مَنْ أَحَبَّها مِنَ النّارِ » ، به فضيلت معنوى خاصّ حضرت فاطمه - عليهاالسّلام - اشاره دارد كه به واسطه‌ى آن مىتواند دوستانش را از آتش جهنّم ، بلكه از همه‌ى خطرات بعد از اين عالم ، نجات بخشد . انتساب همه‌ى امور ياد شده به خداوند متعال : « أَكْرَم » « انْتَجَبَ » ، « خَصّ » ، « فَطَمَ » ، از ايمان كامل معصومى پرده برمىدارد كه دعا از او صادر شده است و افزون بر اين ، با چنين بياناتى مىفهمانند كه ما خانواده ، هر چه داريم ، به او سبحانه داريم . در عين حال ، همه‌ى اين جمله‌ها ، خواننده را براى درك و پذيرش جمله‌هاى آينده آمادگى مىدهد كه مىفرمايد :

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 10 ، ص 353 .